Prezent komunijny

Maj w pełni co oprócz rozkwitu kwiatów i budzenia się wszystkiego i wszystkich do życia oznacza także okres komunijny. W związku z tym pojawia się problem. Co kupić dziecku w prezencie?

Zabawy w ogrodzie – przyjemne i bezpieczne

Rozwój fizyczny naszej pociechy zależy w dużym stopniu od ilości i jakości ruchu, jakie zażywa dziecko. Bardzo ważna jest aktywność fizyczna na świeżym powietrzu. Idealnymi warunkami jest własne podwórko lub własny ogród. Jednak rodziny, które mogą cieszyć się swoim ogrodem, muszą dołożyć starań, aby był on przyjazny dziecku, to znaczy bezpieczny i jednocześnie atrakcyjny dla brzdąca.

Dziecko na balu przebierańców

Kiedy dziecko idzie do przedszkola, każde wydarzenie jest dla niego ważnym przeżyciem – przedstawienie, wyjazd na wycieczkę czy bal. Jak przygotować dziecko na bal przebierańców?

 

Urodziny dla maluszka

Urodziny to szczególne przeżycie zwłaszcza dla małych dzieci. Warto by stały się one okazją do prawdziwego świętowania i przyniosły dziecku wiele radości. Jak to zrobić?

 

Dziecko i telefon

W dzisiejszych czasach telefony komórkowe są praktycznie niezbędnym urządzeniem dla każdego człowieka. Dzięki nim zawsze możemy się z kimś skontaktować i, np. dowiedzieć się czy wszystko u tej osoby w porządku. Szczególnie biorąc pod uwagę, że w życiu zdarzają się różne sytuacje. Nie dziwi więc fakt, że coraz więcej rodziców wyposaża w telefony swoje pociechy już nawet w wieku 10 lat.

Telewizor – wróg czy przyjaciel dziecka?

Telewizor jest urządzeniem tak powszechnym, że nawet najmłodsze dzieci doskonale wiedzą do czego służy. Fakt ten dla rodziców jest zarówno źródłem radości jak i zmartwień. Powszechnie wiadomo, że magia szklanego ekranu ma znaczny wpływ na zachowanie malucha. Co zrobić by telewizor miał na nasze dziecko jedynie pozytywny wpływ?

 

Aktywna rodzina

Pamiętasz czasy szkolne, kiedy dwa albo trzy razy w tygodniu wszyscy uczniowie mieli zapewnioną dawkę sportu? I można było narzekać na bieganie nad rzeką lub na nieśmiertelną grę w „dwa ognie”, serwowaną nam przez nauczycieli, podczas zajęć z kultury fizycznej. Jednak wtedy ruszaliśmy się dużo, dużo więcej, niż teraz. A – paradoksalnie – to teraz potrzebujemy większej aktywności!

Zasiedzeni za biurkami, stłoczeni w samochodach, rozłożeni przed telewizorem i spędzający weekendy z komputerem u boku, w niczym nie przypominamy żywiołowych nastolatków, urządzających wyścigi po parku czy energicznych maluchów, szalejących na placach zabaw. Dawniej wystarczyła dobra piłka i drużyna futbolowa znalazła się natychmiast. Dziewczynki zaś pół dnia grały „w gumę” lub „w kabel” albo organizowały podwórkowe podchody. Może warto więc pielęgnować w naszych dzieciach te same przyzwyczajenia ruchowe? Dając dobry przykład młodemu pokoleniu, sami włączmy się w aktywne spędzanie popołudnia, soboty, kilkudniowych świąt.
Obowiązki domowe nie wykonają się same. Wraz z naszym partnerem życiowym ustalmy, kto odbiera dzieci ze szkoły, kto robi zakupy po pracy i jak dzielimy się pracami porządkowymi. Naszym pociechom postawmy warunek:  jeśli chcą iść razem z nami na basen, mają mieć wcześniej odrobione lekcje. Jeśli wybieramy się na cały dzień za miasto, wcześniej wspólnie sprzątamy dom i robimy kanapki przydatne na wyprawie. Nasz syn zamarzył o kursie wspinaczkowym, a córkę zafascynował aerobik? Świetnie, ale opłacając im dodatkowe zajęcia, upewnijmy się, że uczniowski grafik nie jest już zbyt napięty. Korepetycje, szkolne kołka zainteresowań, zajęcia w domu kultury – żeby zacząć regularnie uprawiać sport, trzeba też umieć wybierać między codziennymi wyzwaniami. I zdecydować się na realizację tych najpilniejszych.

Tak jak zdarzają się zakochani w różnym wieku (bo przecież miłość nie zna granic!), tak samo sportowcy – amatorzy mogą wykazywać się aktywnością w wielu dziedzinach. Boisz się, że nie dasz rady z przestrzeganiem regularności ćwiczeń? Przygarnij pieska, ustal z rodziną zakres opieki nad zwierzakiem i codzienne spacery z pupilem zamieniaj w jogging, zabawę frisbee, rowerowe eskapady po peryferiach miasta.  Zapracowany tata stanie się dla swych dzieciaków wzorem do naśladowania, jeśli z iście żołnierską musztrą zacznie przestrzegać prostej zasady: dwa dni w tygodniu mają być sportowe. Siłownia z kolegami z firmy albo jazda na rolkach z synem i córką, to świetny pomysł za zagospodarowanie wolnych chwil. Tężyzna rośnie, zmniejszają się bóle stawów i migreny. Dobra mama z kolei nie tylko dba o zróżnicowaną dietę swoich latorośli, ale gimnastykuje się co rano, korzysta z sauny i zamiast zawozić dzieciaki autobusem do dziadków, przespaceruje się z nimi całą drogę. Okazji do rozmowy nie zabraknie, a ile z takiego marszu korzyści dla naszych organizmów!

Dzieci ruszają na boisko

Obserwując osiedlowe podwórka można dojść do wniosków, że dzieci po prostu nie ma. Niestety prawdą jest, że zamiast biegać za piłką, dzieci grają w nią na Fifie. Jedyny ruch zapewniają im na szczęście szkoły, choć nie wszystkie są wyposażone w odpowiednie sale gimnastyczne.

Rodzice również nie kwapią się, by zachęcić swoje pociechy. Rzucone przelotem hasło „wyszedłbyś na podwórko na chwilę” niestety niewiele daje. To jednak jeden biegun niepowodzeń. Na drugim usadzeniu są ci rodzice, którzy mają ambicje większe niż powinni, a od dzieci oczekują zdobywania trofeów sportowych. Krytyka małych sportowców jest najgorszą rzeczą jaka może je spotkać. Ich głównym celem jest wybieganie się, przebywanie w towarzystwie rówieśników i akceptacja przez rówieśników. Nie pragną one medali i dyplomów, ich jedyną potrzebą jest zabawa.

By zachęcić dzieciaki spędzające czas przed komputerem, jak i nie wzbudzić niechęci do sportu, należy wybierać z dzieckiem rodzaje dyscyplin sportowych, w których chciałyby się sprawdzić. Następnie należy pamiętać, by poziom trudności był dobrany do ich umiejętności, przy czym każde zadanie powinno być wyzwaniem – zbyt łatwe szybko się znudzą, za trudne zniechęcą sportowca. Ponadto dziecko musi wyznaczać sobie cele możliwe do osiągnięcia. Nie ma sensu przekonywać go, że wygra zawody, wystarczy że podniesie swoje umiejętności.

Dziecko musi czuć wsparcie rodziców, trenera oraz pozostałych członków drużyny. Dobrze zmobilizowane pokocha sport i będzie coraz lepszy w danej dziedzinie. I w odpowiednim czasie gra dla zabawy może się zamienić w walkę o puchar. A jeżeli tak się nie stanie, to przecież nic straconego. Ważne, by dziecko było szczęśliwe i zdrowo się rozwijało, czego podstawą niezmiennie pozostaje odpowiednia aktywność fizyczna.

Najlepszy przyjaciel malucha

Każdy człowiek potrzebuje przyjaciela, ten najmniejszy również. Brak bliskiej osoby do której można się przytulić ma negatywny wpływ na zdrowie psychiczne. Dlatego tak ważne jest by móc komuś się wygadać i zawsze na kogoś liczyć, co ważne nie musi to być wcale drugi człowiek.

Nie bez powodu mówi się, że pies jest najlepszym przyjacielem, w końcu bezinteresownie kochają i choćby nie wiadomo co pozostają wierne. Podobnie jest z innymi zwierzakami, dlatego ich kontakt z dzieckiem jest bardzo ważny. Jeżeli rodzice chcą nauczyć swoje dzieci wrażliwości i odpowiedzialności nie powinni się wahać i zaopiekować się zwierzakiem.

Jaki konkretnie wpływ mają zwierzęta na małe dzieci? Przede wszystkim uczy je przyjaźni. Więź jaka może się między nimi zrodzić prawdopodobnie będzie jedną z bardziej niesamowitych rzeczy w życiu małego dziecka i przetrwa lata. Jednocześnie zwierzak pobudza ciekawość świata, maluch będzie chciał dzięki niemu więcej rzeczy poznać i zrozumieć. Posiadanie zwierzęcia rozwija także empatię, dziecko bowiem odgaduje w jakim nastroju jest ukochany futrzak i jak należy na to zareagować – czy się bawić, czy może pogłaskać i przytulić. Wiąże się z tym także rozwój wrażliwości, bowiem jeżeli dorosły nauczony w dzieciństwie, że wyrządzenie krzywdy nawet najmniejszej istocie jest niedopuszczalne, nie będzie w stanie zadać bólu innym zwierzętom i ludziom.

Obecność futrzanych przyjaciół uspokaja zdenerwowanego człowieka, co jest skutecznie wykorzystywane w dogoterapii. Kontakt z psem czy kotem uczy także tolerancji odpowiedzialności. Dziecko musi troszczyć się o inną od siebie, słabszą i mniejszą istotę. Wykonuje także obowiązki, które pokazują mu, że powinien dbać także o innych nie tylko od siebie.

Co ciekawe kontakt ze zwierzęciem futerkowym, zwłaszcza psem lub kotem, chroni dziecko przed alergiami. Rodzice często zapewniają dziecku wręcz sterylne warunki rozwoju, tymczasem zarazki, które ma na sobie zwierz szybciej uodparniają organizm, zapobiegając w przyszłości chorobom dzieci.

Decydując się jednak na zakup zwierzęcia należy pamiętać, że nie jest on zabawką, którą dziecko będzie mogło wyrzucić jak mu się znudzi. Rodzice także muszą je chcieć, bowiem to na nich spadnie większość obowiązków związanych z posiadaniem zwierzęcia. W końcu to żywa istota, która chce być potrzebna i kochana i podobnie jak człowieka zaboli ją odrzucenie.

Skoki rozwojowe – co to takiego?

Dziś chcielibyśmy wyjaśnić zjawisko skoków rozwojowych u niemowlaka, jako bardzo ważnych etapów, występujących w tym wypadku do pierwszego roku życia. W ciągu tych dwunastu miesięcy zmian w rozwoju psychicznym , fizycznym, ale też emocjonalnym dziecka jest aż siedem Skoki rozwojowe to więc czas, kiedy następuje bardzo szybki rozwój niemowlęcia, poprzez zmiany w jego percepcji rzeczywistości.

Możemy wyróżnić siedem takich zmian (skoków rozwojowych), które następują w ciągu roku. Pierwszą z nim jest okres wrażeń, czyli czas, kiedy noworodek staje się niemowlęciem – ma wtedy około 5 tygodni. To czas, kiedy dziecko będzie bardziej niż zwykle płakało, a to dlatego, że wszystkie sygnały wysyłane do niego ze „świata zewnętrznego” będą dla niego obce i nowe.

Drugim skokiem rozwojowym jest czas, określany mianem wzorów i różnic i występuje pomiędzy siódmym a dziewiątym tygodniem życia malucha. To właśnie wtedy nowy członek rodziny dostrzega różnicę między smakami i dźwiękami.

Mniej więcej w jedenastym tygodniu życia dziecko przeżywa okres niuansów. W tym czasie potrafi odwrócić już główkę, wyciągnąć ręce, kiedy czegoś chce, ale przede wszystkim zaczyna rozróżniać głosy, w tym swój, od tych, które go otaczają.

Okres wydarzeń przypada na czternasty tydzień życia niemowlęcia. To czas wielki zmian – dziecko zaczyna się nudzić! Potrzebuje zmiany pozycji, wyciąga rączki do zabawki, zaczyna subtelnie gaworzyć i kwilić, a co najważniejsze reaguje na swoje imię!

Jednym z trudniejszych okresów w rozwoju dziecka jest czas lęku separacyjnego, w którym maluch boi się, kiedy mamy nie ma w zasięgu jego wzroku. Nieustanny płacz, płytki sen i zrywanie się w nocy sprawia, że i dziecko i jego mama się nie wysypiają. To jednak też czas, kiedy ruchy dziecka są skoordynowane – potrafi ono samo siadać i raczkować.

Szósty skok zwany okresem tygodni, przypadający na 33-37 tydzień życia malucha jest bardzo ważny. Dziecko zaczyna postrzegać świat i przedmioty łącząc je w grupy. To czas, kiedy w dużej mierze rozwija się umiejętność myślenia i „kombinowania”. Dziecko będzie szukało swojego odbicia za lustrem, jeśli tylko mu się je podsunie!

Okres sekwencji charakteryzuje się rozwojem dziecka przy wykorzystaniu wszystkich jego zmysłów. Zaczyna rozumieć, że jedna rzecz, następuje po innej i zapamiętuje to.